" لُبّ راجح " معنایش این است : باطن و مغز کار من ، از ظاهر و شکل کار من ، بیشتر باشد"

ببینید امام سجاد ( علیه السلام) از خدا چه خواسته است ! " لُبّاً راجحاً " ما دو نوع آدم داریم : یک نوع آدمی است که هرچه هست ، در ظاهر اوست . ظاهرش جذاّب و چشمگیر و احیانا خاشع کننده و خاضع کننده است. اما باطنش پوک و پوچ است ؛ چیزی در او نیست . این ، بدترین نوع آدمی است که می خواهد منشا آثار بزرگ باشد. پناه بر خدا ، اما یک نوع دیگر ، آدمی است که باطن او بر ظاهرش ترجیح دارد. ظاهرش هرچه هست ، باطن او بهتر و بیشتر از ظاهر ، جذابیت دارد. امام سجاد ( علیه السلام )به ما درس می دهد که از خدا بخواهیم آدمی از نوع دوم باشیم .

می دانیم که دعاها ، فقط خواستن از خدا نیست ؛ بلکه درس برای خود ما نیز هست . ریاکاری ، صومعه ، پوکی و بی مغزی ،ویژه آدم نوع اول است. چنین آدمی نه در جنگ به درد می خورد ، نه در شدت به کار می آید و نه بارهای سنگین را می تواند بر دوش بگذارد. هرچه دارد فقط ظاهر است.

اما تربیت اسلامی ، غیر از این است .تربیت اسلامی بر این مبناست : که ظاهرت را باید حفظ کنی ، اما باطنت باید از ظاهرت بهتر باشد. کسانی نگویند: ظاهر هرطور بود ، بود. اصل ، باطن است . بله اصل باطن است . اما ظاهر باید نمودار باطن باشد :  " الظاهر عنوان الباطن" ظاهر را هم باید درست کرد .

هیچ کس نباید تظاهر به کار خلاف کند . اگر از عمل و سیمای کسی آثار عبادت خدا دیده و شناخته شود ، تاثیر بسیار خوبی می گذارد . اما در همان حال ، باید باطن او از ظاهرش ، بهتر و سنگینتر باشد .

نقل از بیانات رهبر فهیم انقلاب ( مجموعه راه اینجاست)