فرزندان
آنها دختران و پسران زندگی اند
آنها از طریق شما به دنیا گام نهاده اند و نه از شما
و هرچند با شما هستند ،متعلق به شما نیستند
شاید شما بتوانید عشقتان را به آنها بدهید ولی فکرتان را نمی توانید ، زیرا
آنها افکار خودشان را دارند .
شاید به بدن های آنها خانه بدهید ولی نه به روح هایشان
زیرا روح آنها در خانه فردا مسکن دارد
فردایی که شما نخواهید دید ، حتی در رویاهایتان !
شاید بتوانید تلاش کنید که مثل آنها شوید ، ولی نخواهید که آنها را شبیه خود کنید ،
زیرا زندگی به عقب بازنمی گردد و با دیروز سروکار ندارد.
شما کمان هایی هستید که فرزندان شما به عنوان تیرهای زندگی از آنجا پرتاب می شوند
سازنده ی کمان ، مسیر را به نیکی می بیند و با مشیت خود ، شما را تا آنجا خم می کند
که تیرها به نرمی و تا آخرین پرش خود بپرند .
بگذاری خمیدگی شما در دست های سازنده ی کمان ، برای شادی و شادمانی باشد
بگذارید تیر به آن سمت و سویی که او دوست دارد پرواز کند .
و بدانید که او ، کمان را نیز استوار و محکم می پسندد.
کالیل گیبران